is het onrustig

Vecht ik tegen al mijn pijn

Maar mijn masker is een glimlach

Diep van binnen

huil ik tranen

Bakken vol van stil verdriet

Niemand zal dat vast vermoeden

Hoe ik vecht

laat ik niet merken

Daar voel ik me beter bij

Dat is het stukje van mezelf

Zo is het vaak

Met heel veel mensen

Ze lijken sterk, maar men vergeet

Dat diep verborgen voor een ander

Toch voelt het goed

Om zó te knokken

Het geeft me kracht, dat is mijn doel

En ach, de liefste mensen om mij heen

de roep van het leven..........weer verstaan.

 

Echte vrienden tillen je over de hoogste bergen,
sleuren je door de woeste zee.
Ze gaan met je door diepe dalen,
en leven je leven met je mee.

Deze vrienden moet je stijf omarmen,
en nooit meer laten gaan.
Probeer ook hun hart te verwarmen,
en hun leven met ze te gaan.

Echte vrienden laat je in hun waarde,
ook al zit je niet op dezelfde lijn.
We moeten het zelf maken op deze aarde,
dus laten we echte vrienden zijn!

 

 

mooie momenten moet je bewaren

voor de dagen van verdriet

zodat je ze kan herinneren

en zeggen ....ach zo erg

is het allemaal nog niet